Rijangst vaak fout aangepakt

RIJANGST?  NIET NAAR EEN RIJSCHOOL!

Tijdens het schrijven van mijn scriptie en gedurende mijn praktijkstudie kwam ik erachter dat VerkeersCounseling inderdaad de meest adequate methode is om rijangst te behandelen. Om te weten waarom rijangst zo vaak voorkomt en hoe het ontstaat is kennis van verkeerspsychologie een basisvoorwaarde. Om een juiste vertaalslag te kunnen maken van de diverse angststoornissen naar de verschillende vormen van rijangst is kennis van psychopathologie onontbeerlijk!

Kennis en kunde uit de rij-instructie alsmede uit het psychosociale werk zijn onmisbaar wil men mensen met rijangst vakkundig behandelen. Rijangst is namelijk niet simpelweg te vertalen in angst om te rijden. Rijangst is meestal het gevolg van een onderliggende oorzaak/probleem. Problemen die in eerste instantie ontstaan in het ene levensgebied kunnen uitstralen naar andere levensgebieden. (Dit werd zichtbaar tijdens mijn praktijkstudie.)

Deze levensgebieden zijn een ondeelbaar geheel en beïnvloeden elkaar circulair. Bouwkamp en de Vries spreken over een vijftal levensgebieden: het somatisch gebied, het psychisch gebied, het sociaal gebied, het materieel gebied en het maatschappelijk gebied. Ik heb geconstateerd dat het hebben van rijangst inderdaad in alle vijf de gebieden terug te vinden is en dat deze elkaar circulair beïnvloeden.

De behandeling van rijangst moet dus niet  alleen gericht zijn op het deelaspect `autorijden´ (handelen) maar richt deze zich op de samenhang tussen lichaam (voelen), verstand (denken), emoties (voelen) in relatie tot de omgeving.

Rijangst kan goed verholpen worden mits je het bij de bron aanpakt: de angst, want autorijden kunnen de  meeste mensen wel, het is de angst die het rijden belemmert. Bron:

Scriptie psychosociaal therapeut Karin Elshout -van Gaal